กลอนวันพ่อ

กลอนวันพ่อ

                  คำว่าพ่อใครหนอนั้นคือท่าน     พระคุณนั้นงามเลิศประเสริฐศรี

     ทั้งพฤกษาพสุธาหรือวารี             ก็ไม่มีสิ่งใดเทียบพระคุณ

     หลังทำงานการท่านก็แสนเหนื่อย    เมื่อยามแจ้งสาดแสงรับอรุณ
     ท่านตื่นเช้าหาเงินมาเจือจุน           คอยเกื้อหนุนครอบครัวให้ร่มเย็น

     ก็เพราะว่าพ่อรักสลักจิต              ท่านจึงคิดด่าว่ายามที่เห็น
     หากท่านด่าว่าเราต้องใจเย็น          ก็จงเป็นลูกที่ดีเสมอไป

     เมื่อเราจากไปไกลท่านเป็นห่วง        สิ่งทั้งปวงไม่ห่วงหาเทียมสิ่งไหน
     ไม่ว่าเราอยู่แห่งหนตำบลใด           ท่านก็ยังมีใจให้ทุกวัน

     หากชาตินี้ตอบแทนคุณไม่ได้หมด      ก็จะขอแทนทดในวันหลัง
     หากชาติหน้าที่จริงอีกกี่วัน             ขอวันนั้นเป็นลูกพ่อต่อสักครา

     ณ พื้นโลกแหล่งหล้าขอบฟ้ากว้าง       ได้เหยาะย่างเติบใหญ่ในเบื้องหน้า
     ด้วยพระคุณแม่พ่อก่อเมตตา           สร้างศรัทธาโยงใยไปนิรันดร์

     พ่อเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าฝ่าชีวิต         ลูกผูกติดยิ่งหนักเหลือเพื่อลูกขวัญ
     พ่อทำได้ทนเพราะลูกรักผูกพัน         “พ่อ” คำนั้นดั่งร่มโพธิ์สุขโอฬาร ฯ